Дома > Често поставувани прашања

Често поставувани прашања

Пробиотиците WAYA®

Што значи ознаката GG во пробиотскиот сој Lactobacillus rhamnosus GG?

Lactobacillus rhamnosus GG (ATCC 53103) е пробиотски сој од видот на млечнокиселински бактеријии. Во 1983. година, Горбах и Голдин го изолирале овој сој од гастроинтестиналниот систем на здрав човек. Оваа кратенка потекнува од иницијалите на нивните презмиња. Lactobacillus rhamnosus GG се смета за најиспитуван сој во светот.

Зошто пробиотскит сој на Lactobacillus rhamnosus GG е посебен?

Lactobacillus rhamnosus GG (ATCC 53103) е млечно-киселинска бактерија која е присутна во нашите црева. Lactobacillus rhamnosus GG е најистражуваниот пробиотски сој врз кој се спроведени повеќе од 800 клинички испитувања, од кои повеќе од 200 истражувања врз различни клинички индикации, па оттаму се смета за најистражуваната пробиотска култура во однос на позитивното дејство врз телото и на безбедноста во употребата.

Што се млечно-киселински бактерии?

Тоа се бактерии кои вообичаено се пробиотици и кои предизвикуваат млечно-киселинска ферментација. Станува збор за процес на разградување на јаглехидратите во отсуство на кислород. Тие ги претвораат шеќерите во млечна киселина и го оневозможуваат развојот на патогените бактерии со намалувањето на pH вредноста во цревата. Тоа е вообичаената микрофлора која се наоѓа во усната шуплина и гастроинтестиналниот систем.

Што е микроинкапсулирање?

Станува збор за процес во кој малите парчиња на цврста материја или пак, капки од течност се затвораат во обвивка - лушпа која ја штити содржината од влијанието на штетните фактори од животната средина. Пробиотските култури се живи организми кои имаат поволен ефект врз здравјето на луѓето. Тие се чувствителни на киселата средина на гастроинтестиналниот систем и треба да бидат соодветно заштитени.

Микрокапсулите се резултат на микроинкапсулирање, а се делат на јадро и заштитна обвивка. Јадрото содржи активна состојка - пробиотската култура, а заштитната мембрана ја штити активната состојка од околината. Процесот на микроинкапсулирање го овозможува преживувањето на пробиотската култура во цревата дури 90%, а со тоа се обезбедува поголема количина и максимална можна ефикасност на пробиотикот на местото на делување, односно во цревата.

Како се чуваат пробиотиците WAYA®?

Пробиотиците WAYA® може да се чуваат на собна температура, заштитени од влага и светлина. Препорачуваме по отворањето да ги потрошите пробиотските капки WAYA® што е можно поскоро. Ако ги чувате во фрижидер, можете да го користите најмногу два месеци по отворањето.

Дали пробиотиците WAYA® се земаат со течности?

Препорачливо е детето капките WAYA® да ги пие поединечно со лажица. Шишенцето е со капалка која овозможува едноставно и прецизно дозирање.

Капсулите WAYA® испијте ги со чаша ладна вода.

Каде можат да се купат пробиотиците WAYA®?

Пробиотиците WAYA® се достапни во аптеките.

Што ќе се случи ако се земе поголема доза од пробиотикот WAYA® од она што е препорачано?

Не треба да се грижите, бидејќи вишокот ќе се излачи преку столицата.

Пробиотиците делуваат во тенкото и дебелото црево каде што се врзуваат за слободните места на цревната слузница. Доколку нема доволно такви места или тие се зафатени со други бактерии, пробиотикот едноставно се излачува преку столицата.

Може ли пробиотските капки и капсули WAYA® да се земаат со антибиотици?

Се разбира дека може. Антибиотиците ја нарушуваат цревната микрофлора и можат да предизвикаат дигестивни нарушувања. Lactobacillus rhamnosus GG се препорачува за регулирање на цревната микрофлора. Кај примената на пробиотикот WAYA® со антибиотска терапија, препорачуваме да има интервал од два часа.

Дали WAYA® предизвикува несакани дејства?

За време на испитувањата на пробиотските производи WAYA® не се забележани несакани дејства и истите се еднакви на плацебо ефектот.

Каде може да се добијат повеќе информации за пробиотиците WAYA®?

За повеќе информации во врска со пробиотиците WAYA® пишете ни на info@waya.mk

Пробиотици и пребиотици

Што се тоа пробиотици?

Според дефиницијата на Светската здравствена организација пробиотиците се живи микроорганизми кои земени во доволни количини имаат позитивен ефект врз здравјето. Тие се непатогени микроорганизми кои се наоѓаат во гастроинтестиналниот систем, каде што има многу бактерии, дури 1014.

Нивна задача е формирање на соодветна цревна микрофлора која го штити нашето тело од штетните фактори и го стимулира имунолошкиот систем. Тие помагаат во разградувањето на храната и добивањето на хранливи материи. Меѓу другото, пробиотиците го оневозможуваат развојот на штетните бактерии, и на тој начин ги спречуваат гастроинтестиналните тегоби.

Дали сите пробиотици се исти?

Секоја поединечна пробиотска бактерија - пробиотик - има сопствено име, на пример Lactobacillus rhamnosus GG (ATCC 53103) и секоја има свои посебни карактеристики. Пробиотската култура Lactobacilllus rhamnosus GG е млечно- киселинска бактерија која е присутна во нашите црева. Lactobacillus rhamnosus GG е единствен „влакнест“ пробиотик кој со своите влакненца или цилии се врзува за цревната слузница и ја регулира цревната микрофлора. Секој пробиотик има свое место каде што најдобро делува бидејќи е невозможно да се очекува дека една пробиотска култура ќе ги реши сите наши тегоби. Корисно е да се погледне пробиотскиот производ и да се провери што содржи.

Што се пребиотици и каде ги има?

Пребиотиците се посебен вид на прехранбени растителни влакна (олигосахариди) кои корисните бактерии во цревата ги користат како храна. Овие корисни бактерии произведуваат одредени супстанции кои во цревата создаваат поволни услови и храна за нашите цревни клетки.

Инаку, пребиотиците најмногу ги има во зеленчукот (аспарагус, лук, кромид, праз, артишок, цикорија ...), а денеска често се додаваат во прехранбените производи. Инулинот и олигофруктозата се пребиотици кои вообичаено се додаваат во храната. За да се постигне пребиотски ефект потребна е поголема консумација на пробиотици, дури 4 г.

Koja e разликата помеѓу пробиотикот и пребиотикот?

Пробиотиците се живи и добри бактерии, а пребиотиците се необработени јаглени хидрати, кои се храна за пробиотиците.

Зошто на телото му се потребни пробиотици и пребиотици?

Кај нарушената цревна микрофлора се појавуваат сè повеќе штетни бактерии и како последица на тоа се појавуваат различни дигестивни нарушувања (дијареа, констипација, надуеност, гасови ...). Пробиотиците се добри бактерии кои имаат позитивно влијание на нашиот организам, со тоа што воспоставуваат рамнотежа и помагаат во решавањето на гастроинтестиналните проблеми. Пребиотиците се храна за добрите бактерии.

Кога е добро да се почне со земање на пробиотици?

Ако се појават различни дигестивни нарушувања тоа значи дека најверојатно се нарушила рамнотежата на цревната микрофлора, а тоа пак значи дека во цревата се намалил бројот на добрите бактерии, а се зголемил бројот на штетните бактерии. Тоа може да биде резултат на различни фактори:

  • Инфекции предизвикани од вируси и бактерии
    Во периодот од ноември до април сè почести се вирсуните инфекции(rotavirus, norovirus, adenovirus) кои предизвикуваат повраќање и дијареа. Речиси сите деца помали од пет години заболуваат од рота вирусната инфекција. Бактериските инфекции најчесто се јавуваат како труење предизвикано од контаминирана храна и вода.
  • Третман со антибиотици
    Антибиотиците ги уништуваат бактериите, но, тие не прават избор помеѓу добрите и лошите бактерии, па така, покрај штетните бактерии, во голем број се уништуваат и добрите, потребни бактерии. Во текот на третманот со антибиотици важно е да се земаат и пробиотските култури за да се спречи појавата на различни дигестивни нарушувања.
  • Неправилна исхрана
    Современата ихрана која денес ја консумираме е стерилизирана и пастеризирана, што значи дека покрај штетните бактерии, отстранети се и голем број добри бактерии кои пак од своја страна поволно делуваат на нашата цревна микрофлора.
  • Патувања
    На патувањата низ различни места се среќаваме со поинакви бактерии во околината, храната и водата. Тоа не мора да бидат штетни бактерии, но бидејќи нашето тело не е навикнатато на нив, нашата цревна флора може да биде нарушена и да се појават различни дигестивни нарушувања. Напорната работа, промената на исхраната, стресот и алкохолот можат да предизвикаат дијареа. Меѓутоа, на прво место се заразената храна и пијалоците. При тоа не смееме да го заборавиме ниту приборот за јадење кој може да биде измиен во инфицирана вода, потоа коцките мраз и контаминирана вода во која има многу микроорганизми кои не му пречат на локалното население, но претставуваат проблем за туристите.
  • Возраст
    Со текот на годините се намалуваат и одбранбените функции на цревната микрофлора и можат да се појават различни гастроинтестинални тегоби: дијареа, запек, надуеност.
Дали освен во јогуртот и млечните производи, пробиотските бактерии се присутни и во другата храна?

Пробиотиските бактерии можат да се додадат и во друга храна, меѓутоа она што е важно е дека пробиотиските бактерии преживуваат во пробиотските производи. Пробиотиците се живи микроорганизми и се чувствителни на влијанието на надворешните фактори - собната температура, влажноста, светлината влијаат врз намалување на концентрацијата на пробиотските бактерии во производот.

Со пробиотици се богати пред сè ферментираните млечни производи како што се: пробиотскиот јогурт, кефирот, киселото млеко, сирењето ... па дури и ферментираниот зеленчук како киселата зелка. За да се обезбеди соодветната количина на пробиотици кај ферментираните млечни пробиотски производи треба да се обезбеди „студен синџир“ (одржување на пропишана температура на храната во континуитет - од производството до потрошувачката). На етикетата, односно на пакувањето на производот е запишана пропишаната температура на која треба да ја чуваме храната. Кај пробиотските јогурти пропишаната температура е 8° C или пониска. Оваа температура е тешко да се одржува особено во летните месеци и тешко е да се одреди колкава е концентрацијата на пробиотската култура во јогуртот за време на употребата.

Што се синбиотици?

Синбиотици се комбинација на пробиотици (корисни бактерии) и пребиотици (влакна).

Витамин д

Што претставува витаминот Д?

Витаминот Д е растворлив во масти и се наоѓа во две форми, како витамин Д2 (ергокалциферол) и витамин Д3 (холекалциферол). Витаминот Д2 е присутен во растителната храна, а витаминот Д3 го има првенствено во храната од животинско потекло. Витаминот Д3 преку сончевата светлина и под влијание на УВБ зраците може да се синтетизира во кожата.

Која е улогата на витамин Д во организмот?

Најважната улога на витаминот Д е да ја одржува концентрацијата на калциум и фосфор во крвта, со тоа што ја зголемува нивната апсорпција во цревата.

Кога е можно да се појави недостаток од витамин Д?

Недостаток од витамин Д најчесто се појавува кога поради недоволна изложеност на сончева светлина е премало создавањето на витамин Д и/или не се внесува доволно преку исхраната. Ова е особено важно за доенчињата и малите деца. Доенчињата, всушност не се изложуваат на директна сончева светлина и доколку само се дојат, тие не внесуваат со исхраната доволно витамин Д.

За нив се препорачува уште од првата недела да им се додава витамин Д во исхраната, во количина од 400IU или 10 µg. Се препорачува да се додава витамин Д и кај децата до 18-годишна возраст, кај постари лица, односно на сите оние кои не внесуваат доволно витамин Д со исхраната и не се изложени на сонце.

Кои се последиците од недоволно внесување на витамин Д во организмот?

Недостатокот на витамин Д кај доенчињата и малите деца предизвикува рахитис, кај кој се забележуваат задебелувања на 'рскавицата, скелетни деформитети и намалена мускулна сила.


Премногу ниското ниво на витамин Д кај возрасните предизвикува деградација на коските. Можни се дури и спонтани фрактури на коските. Недостатокот на витамин Д придонесува и за појава на остеопороза во староста. Поради недостаток на витамин Д постои можност за лоша апсорпција на калциум.

Благи знаци кои укажуваат на недостаток на витамин Д се замор, болка во мускулите и коските.

Дали недостатокот на витамин Д е воопшто присутен кај луѓето?

Недостатокот на витамин Д е здравствен проблем насекаде во светот, вклучително и во Македонија. Истражувањата укажуваат на ниско задоволување на препорачаната дневна доза витамин Д; имено децата од предучилишна возраст внесуваат 21% од препорачаната доза, а младите 60%.

Недоволното внесување на витамин Д е карактеристично особено во зима, кога изложеноста на сончева светлина е многу помала отколку во лето. Постарите лица исто така малку се изложени на сончева светлина, тие повеќе се дома или пак во пензионерски домови, оттаму кај нив е присутен недостаток на витамин Д и како резултат на тоа е зголемена склоноста кон фрактури на коските.

Во која храна има витамин Д?

Витаминот Д првенствено се содржи во мрсната риба, рибиното масло, црниот дроб и во жолчката од јајцето. Растителната храна содржи мали количини витамин Д. Докажано е дека некои лишаи содржат витамин Д3.

Дали може со сончање да се предизвика прекумерно создавање на витаминот Д?

Со сончање не може да се надмине соодветната количина на витамин Д, имено телото го произведува овој витамин само онолку колку што е потребно. Во нормална изложеност на сончева светлина во кожата се синтетизираат дневно 20-50 μg витамин Д. Во зимскиот период вообичаената изложеност на сончева светлина не овозможува доволна биосинтезата на витаминот Д, па затоа е потребна дополнителна доза на витамин Д во исхраната.

Дигестивни нарушувања

Што е акутна дијареа?

За дијареата зборуваме како за ненадејна и честа течна столица. Обично, дијарејата сами можеме да ја смириме, но ако трае неколку дена, посебно кај децата, потребно е да се консултира доктор. Дијареата може да се појави како резултат на инфекција од вируси, од бактерии или паразити. Причината за дијареа предизвикана од бактерии обично е труење со храна или вода, и таквата дијареа може да се појави и за време на патувањата, како и кога сме дома.

Покрај дијареата постојат и други симптоми, на пример, стомачни грчеви, зголемена температура, главоболка и повраќање. Со појавата на дијареата се нарушува рамнотежата на цревната микрофлора и преовладуваат штетните бактерии, а тоа предизвикува дигестивни нарушувања како што е самата дијареа.

Колку е често празнењето на цревата при дијареа?

Дијареата можеме да ја поделиме во три категории: лесна, умерена и тешка. Кај таканаречената „лесна“ дијареа има до три столици на ден, крвниот притисок е нормален, а лицето при станување од кревет или пак стол не чувствува вртоглавица.

„Умерената“ дијареа се карактеризира со столица од четири до пет пати на ден, а при промена на позицијата лицето чувствува блага вртоглавица, и може да има и висока температура (38° C).

Кај „тешката“дијареа има шест до девет столици на ден, може да се појави висока температура, низок крвен притисок, брзо чукање на срцето, болки во стомакот, лоша општа состојба, брзо дишење или губење на свеста.

Што е тоа патничка дијареа?

Поради промената на околината, исхраната и навиките за јадење за време на годишниот одмор, односно на патувањата обично се појавува нарушена дигестија (подуеност, дијареа, запек). Гастроинтестиналните тегоби можат да бида предизвикани од променетата, но безопасна бактериска флора во животната средина. Исто така, можеме да се инфицираме со храна или вода контаминирана со фекалии.

Дијареата за време на патувањата, односно за време на годишните одмори е акутна дијареа која се карактеризира со столица неколку пати во денот. Дијареата обично се појавува во првата недела на патувањето или престојот во новата средина и обично исчезнува во рок од три до пет дена (само кај инфекциите предизвикани од паразити може да трае повеќе од еден месец). Дијареата е придружена со зголемена телесна температура, грчеви во стомакот, повраќање, главоболка, замор и потечна, крвава столица. Поради дијареата и повраќањето (вообичаени знаци за вирусна или бактериска дијареа) потребно е рехидратација и додавање на соодветни пробиотски култури.

Кои се превентивните мерки за спречување на гастроинтестиналните тегоби за време на патувањата?

Најважната мерка за спречување на дијареата за време на патувањата е да се придржуваме до хигиенските мерки и да избегнуваме контаминирана храна или вода. Се препорачува да се консумира флаширана вода, да се јаде готвена храна, а овошјето и зеленчукот да се излупат пред јадење.

Покрај сите горенаведени мерки се препорачува неколку дена пред да се патува да се започне со земање на пробиотици и да се продолжи во текот на целиот период додека трае патувањето.

Кога зборуваме за дијареа после третман со антибиотици?

Во цревната микрофлора постои рамнотежа меѓу добрите и штетните бактерии. Употребата на антибиотиците има одлучувачки карактер во третманот на различни системски инфекции, но антибиотиците ги уништуваат и добрите и штетните бактерии, со што се нарушува рамнотежата на бактериите во цревата. Ова може да предизвика слабеење на цревната микрофлора и како резултат на тоа, појава на дијареа и други симптоми.

Докажано е дека кај околу 39% од луѓето може да се појави дијареа како последица на земање антибиотици, која може да биде акутна, честа или хронична. Освен дијареа може да се појават и други симптоми: гадење, повраќање, синдром на нервозно дебело црево, истоштеност. Симптомите може да се појават неколку часа по завршувањето на третманот со антибиотици или дури 6-8 седмици по третманот со антибиотици.

Како се постапува кога станува збор за акутна дијареа?

Обично, кога станува збор за акутна дијареа потребни се едноставни, но итни мерки, односно: итен надомест на изгубени течности и електролити, надомест на добри бактерии во цревата и регулирање на варењето, како и регулирана исхрана за време на дијареата. Најважна е хигиената за да се спречи ширењето на инфекцијата.

Колку долго можеме сами да ја лечиме дијареата кај децата?

Ако во рок од два до три дена не се смири дијареата и се забележат првите знаци на дехидрација се препорачува да се посети доктор. Кај децата треба да се земе предвид и возраста: колку е детето помало, толку побрзо треба да се посети доктор.

Што е лаксатив?

Лаксатив е средство за полесно празнење на дебелото црево.

Што е лиофилизација?

Лиофилизација или сушење со замрзнување е процес со кој се отстранува водата од биолошките и органските материи кои би биле оштетени со топлина, а во исто време се задржува нивната структура и состав.

back to top